Ik wil mijn glimlach om mijn mond nooit verliezen!

Ik wil mijn glimlach om mijn mond nooit verliezen!

Dan sta je op vier pagina’s in het tijdschrift Mijn Geheim

“Ik heb geen man nodig om mijn schilderijen op te hangen of mijn auto na te laten kijken.”

In deze editie vertelt Johanna (38), zelfstandig ondernemer, over hoe ze uit haar schulp kroop en de positiviteit in haar leven terugvond.

Nu de ware nog vinden…….

“Ik wil de glimlach om mijn mond nooit verliezen”

Stalker

Zeven jaar geleden brak ik met een man die zich anders voordeed dan hij was. Hij leek de ideale schoonzoon, maar bleek er een dubbelleven op na te houden. Zijn stemming kon van het ene op het andere moment omslaan. Op een dag zette hij me de deur uit en in tegenstelling tot wat hij verwachtte, kwam ik niet terug. Daar was hij op zijn zachts gezegd niet blij mee. Na de breuk begon hij me te stalken en verspreidde hij leugens over me. Omdat ik wilde dat het ophield, heb ik me zoveel mogelijk onzichtbaar gemaakt. Ik zorgde dat er niets op internet te vinden was over mij en ik werkte zo veel mogelijk thuis. Ik heb zelfs een korte periode ondergedoken gezeten. Dat hielp niet, het stalken ging door. Totdat er bij mij in de buurt een schokkende gebeurtenis plaatsvond: een meisje werd vermoord. Van veel vrienden en bekenden kreeg ik opgeluchte berichtjes omdat ze bang waren geweest dat ik het was en toen kreeg ik een inzicht. Waarom zou ik mijn leven nog laten bepalen door iemand anders? Ik moest uit mijn schulp kruipen en snel.

Zichtbaar

Heel bewust ben ik me gaan laten zien aan de buitenwereld. Ik plaatste foto’s op internet, op de website die heb voor mijn werk en op facebook, en ik deed interviews met tijdschriften. Allemaal met een grote glimlach. Mijn glimlach is mijn kracht. Ik wilde mijzelf op een positieve manier aan anderen laten zien en het hielp. Mijn stalker trok zicht terug, het lukte hem niet meer om me te raken.

Daten

Ik ben ook begonnen met daten. Ik kan je vertellen: daar valt echt een komische film over te maken. Ik heb van alles meegemaakt. Meerdere keren heb ik van mannen gehoord: ik zou me onzeker voelen bij jou. Ik red mij intussen zo goed Ik heb geen man nodig om min schilderij op te hangen of mijn auto na te laten kijken. Mijn netwerk is nu zo sterk en uitgebreid, dat ik daarvoor niet afhankelijk ben van een man. En dat is toch blijkbaar wat ze willen.
Op datingsites vragen mannen vaak om een vrouw die vrolijk, goed gehumeurd en vooral zelfstandig is. Ik vraag me af of ze dat laatste echt wel willen, want als ik vertelde dat ik zelfstandig ondernemer ben, zag ik vaak al dat het grote indruk maakte. Doe je dat alleen of samen met iemand? Werd er dan gevraagd. Dat ik het alleen doe, wordt nogal bijzonder gevonden. Ik denk aan: kom op zeg. We leven in 2017! Bij sommige mannen zit het echt vanbinnen dat ze voor een vrouw willen zorgen. Een soort haantjesgedrag.

Leven alleen

Ik heb niet per se anderen nodig om me te vermaken, ook als ik alleen ben heb ik altijd wat te doen. Dan schrijf ik weer eens een blog voor mijn website of begin aan een online cursus bijvoorbeeld. Of ik ga een lange wandeling maken met mijn hond. Maar ook met anderen doe ik graag leuke dingen, hoor. Ik bel bijvoorbeeld een van mijn vrienden of mijn moeder om samen iets leuks te doen. Vaak gebeurt dat spontaan en daar komen de meest gezellige uitjes uit voort.

Leegte

Het niet met iemand kunnen delen van ingrijpende dingen ervaar ik wel als een leegte. Zo had ik laatst een begrafenis en daar stond ik toch helemaal alleen. Om me heen stonden allemaal stelletjes. Ik zou dat soort intense dingen, ook de positieve, willen delen met een partner. Aan de andere kant merk ik dat ik heel erg mijn vrijheid nodig heb. Misschien ben ik wel iemand die gemaakt is om voor altijd te latten.

“De ware loopt heus ergens rond, al is het aan de andere kant van het land”

Knuffelen

Ik ben een echt knuffelmens, ik hou van dat menselijk contact. Dat mis ik wel eens, lekker knuffelen. Er zijn genoeg mensen die ik graag even vastpak en een stevige omhelzing geef, maar met een partner is het gewoon fijner. Seks mis ik niet, ik vind dat je jezelf daarin ook wel kunt helpen als je daar behoefte aan hebt. Net zo makkelijk. Met jezelf knuffelen, dat is toch wat lastiger. Dat gaat niet.

Kinderen

Over kinderen krijgen denk ik wel eens na, maar mijn kinderwens wordt eigenlijk steeds kleiner. Als ik een kind op de wereld zou zetten, dat wil ik dat niet alleen doen. Toch heb ik er wel eens over nagedacht een paar jaar geleden. Er was eigenlijk maar één iemand ie voor mijn gevoel in aanmerking zou kunnen komen als biologische vader, maar toen ik het hem voorlegde, schoot hij in de lach. Zoiets kan alleen maar van jou komen, zo’n gek idee, zei hij. Mijn kinderwens is nooit zo groot geweest dat ik er echt serieus werk van wilde maken.

Jaloezie

Gelukkig heb ik geen last van jaloezie. Ik heb er totaal geen moeite mee als iemand in mijn omgeving gaat trouwen of als iemand een baby krijgt. Ik gun mijn vrienden echt alles en als me nodig hebben, dan ben ik er voor ze. Waar ik wel moeite mee heb, is als mensen ervoor kiezen om te trouwen omdat ze niet alleen durven zijn. Of met stellen die ongelukkig zijn, maar bij elkaar blijven omdat ze de stap niet durven zetten om met elkaar te breken. Maar ik wil de glimlach om mijn mond nooit verliezen, voor geen enkele man.

“Over mijn dates kun je een komische film maken”

Minnares

Ik heb al een maand of zeven geen date gehad. Er is gewoon niemand op mijn pad gekomen met wie ik dat wilde. Toch heb ik afgelopen weekend iemand ontmoet die me van mijn stuk wist te brengen. Wat een leuke man! Maar getrouwd helaas. Ook op de datingsites kom ik regelmatig iemand tegen van wie ik weet dat hij getrouwd is. Ik denk dan: wat doe jij hier? Ik ga er vanuit dat iemand dat alleen doet als er in het huwelijk al iets helemaal scheef zit. Een getrouwde man hoeft voor mij niet, al was het afgelopen weekend wel heel verleidelijk. Liefde kan je niet dwingen, het overkomt je. Maar de minnares zijn heeft echt niet mijn voorkeur.

Afstand

Ik weet zeker dat er ergens iemand rondloopt voor mij, al is het aan de andere kant van het land. Afstandsliefde kan niet, hoor ik wel eens, maar tegenwoordig bestaat afstand toch niet meer? Ik denk niet in beperkingen, ik denk liever in mogelijkheden. Als iemand mijn ogen laat schitteren, maakt zijn woonplaats niet uit. Ik kom heus nog wel iemand tegen die dat voor elkaar krijgt, al is het over tien jaar. Maar morgen mag ook, hoor.

By | 2017-07-13T00:38:48+00:00 13 juli 2017|In de Media|0 reacties

Reageer